Inne

Mam 5 lat. Bawię się na podwórku u babci. Wydaje mi się, że jestem sama na całej ulicy, ale to nie jest ważne, właściwie wcale nie zwracam na to uwagi, nie czuję się samotna, bo przecież tyle się dzieje. Bawię się w swoim świecie, są wyobrażone postacie, chowamy się w krzakach, gonimy pomiędzy kolorowymi kwiatami, podziwiamy ogrodzenie ogródka zrobione z grubych kolorowych butelek. Jest fajnie, nie istnieje inny świat poza tym, co mnie otacza.

Czy znasz ze swojego życia takie sytuacje, kiedy opowiadasz swoją historię albo dzielisz się uczuciem, doświadczeniem, i nikt nie przerywa Ci w trakcie, żeby wtrącić coś od siebie? Albo odpowiedzią na Twoją historię nie jest rada, uwaga czy wybuch emocji słuchacza, tylko (albo aż) wysłuchanie Ciebie i tego, czym się dzielisz? A może pamiętasz stanie w grupie osób i uczucie, że ktoś mówi, opowiada i skupia na sobie całą uwagę? Jesteś tą osobą, która mówi z łatwością, czy może tą, która potrzebuje