Z Sebastianem Pawlakiem umawiam się na rozmowę w poniedziałek, bo to dzień, kiedy ma wolne w teatrze. Mamy dużo czasu, szczęśliwie – ponieważ okazuje się, że o ojcostwie można z nim rozmawiać bez końca, a rola taty zdecydowanie należy do tych, do których nie można się za bardzo przygotować. Dawno nikt tak czule nie opowiadał mi o byciu ojcem, o zainteresowaniach, które dzieli z córką, ale też o zwykłym życiu zawieszonym pomiędzy sprzątaniem a uczeniem się tekstu do roli.
