7 tytułów o tym, że trudne jest wspierające

Przegląd książek

Trudne momenty wywołują trudne emocje. Nie wszystko łatwo nazwać, kiedy ma się kilka czy kilkanaście lat. Mając kilkadziesiąt, też przecież czasem brak słów.

Bywa, że nie umiem, w czytelny dla moich dzieci sposób, opowiedzieć im o fragmencie świata, który sprawił im zawód. Ich emocje działają czasem jak tornado. Rozwalają zastany porządek, by po chwili składać wszystko na nowo. Trudności to nie specjalność przedszkolaków, to momenty, w których zwyczajność zamienia się w coś nieprzyjemnego i trzeba to jakoś dźwignąć. Im są starsi, im szerzej widzą, tym częściej trafiają na niekomfortowe bagaże. Za kilka, kilkanaście lat pojawi się więcej pytań, częściej bez odpowiedzi. Oto tytuły, które już pewne niełatwe kwestie nam oswoiły, i takie, na które będzie jeszcze czas, ale waszym starszym dzieciom mogą pomóc już teraz.

*

„Nusia i wilki” Pija Lindenbaum, tłumaczenie: Katarzyna Skalska, Wydawnictwo Zakamarki  

Im więcej lat, choć nadal bardzo ich niewiele, tym więcej w życiu sytuacji, w których czuje się strach. Okruchy doświadczeń, nauki i emocje z nich płynące oraz komunikaty ze świata, to taki miks dla przedszkolaków, który niełatwo przyjąć, kiedy strach zaczął swoją nieuczciwą gierkę. Znacie Nusię? My poznaliśmy ją kilka lat temu, kiedy właśnie była na takim etapie. Bała się różnych rzeczy, niemal wszystkiego, ale nie wilków. Wilków nie. Przewrotność autorki, jej poczucie humor i umiejętność budowania konstrukcji świata bardzo dla dzieci czytelnego sprawia, że książka od kilku lat jest w czytaniu. Polecamy wszystkim, dla których świat zaczął być miejscem pełnym strachów.

Rozmowę z Piją Lindenbaum znajdziecie tu, a przegląd jej książek tu

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

„Edzio. Przyjęcie z blask księżyca” Astrid Desbordes, ilustracje: Marc Boutavant, tłumaczenie: Jacek Mulczyk – Skarżyński, Wydawnictwo Wytwórnia

Nieśmiałość, o taka cecha, która Edziowi nie pozwala żyć tak, jakby chciał. Miły z Edzia gość, dobry, wesoły, pomysłowy, wszystko ma, żeby chcieć poznać go bliżej i bawić się z nim najlepiej, ale nie da się. Nie da się, bo Edzia w domu zamknęła nieśmiałość. Brzmi znajomo? To koniecznie sięgnijcie po tę książkę, bo pomysł na nią i piękna realizacja to lubiane przez dzieci i stworzone dokładnie dla nich kompendium wiedzy, jak się z nieśmiałością uporać, jak ją rozbroić i co się dzieje potem. U nas tak zadziałało.

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

„Nietypowy Adaś” Tom Percival, tłumaczenie: Barbara Supeł,  Wydawnictwo Zielona Sowa

Bycie sobą bywa czasem uwierające. Zwłaszcza wtedy, kiedy okazuje się, że bycie sobą, to coś innego niż bycie takim samym, jak inni. Oczywiście, przyjdzie czas na siłę wiary w siebie i moc z niej płynącą, ale zanim to nastąpi dyskomfort może być stałym towarzyszem. Chowanie się, zamykanie w sobie, ukrywanie swojej indywidualności… a czym ona właściwie jest?  I dlaczego wartą ją pielęgnować? I czy można być z nią szczęśliwym. Adaś, kilkuletni tytułowy bohater już odpowiedział sobie na te pytania. Poznajcie jego historię.

Recenzję książki znajdziecie tu

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

„Zmartwienie Róży” Tom Percival, tłumaczenie: Barbara Supeł,  Wydawnictwo Zielona Sowa

Róża ma zmartwienie. Tylko ona, nikt inny o tym nie wie, bo Róża nikomu nie mówi. Z małego, zmartwienie zmienia się w ogromne i dziewczynce co raz trudniej być z nim samej. Ta książka dotyka dwóch kwestii, opowiada czym jest zmartwienie, ale i o tym, jak trudno sobie z nim poradzić samemu, a jaką moc ma dzielenie się, rozmowa, relacja, wsparcie. Ta lektura powinna być w przedszkolach obowiązkowa. Tę lekturę warto mieć na wierzchu w domowej biblioteczce. Nauka z niej płynąca nie tylko przynosi ulgę, ale buduje podstawy. Dopóki moje dzieci rozumieją treść tej historii, dopóki przychodzą do mnie ze swoimi problemami, mam poczucie, że mamy swój bezpieczny kawałek świata.

Recenzję książki znajdziecie tu

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

„Szczęśliwy ten, kto dostanie Dunię” Rose Lagercrantz, ilustracje: Eva Eriksson, tłumaczenie: Marta Dybula, Wydawnictwo Zakamarki

O tym ile Dunia ma w życiu szczęścia, ile ma talentu do wyłapywania go w swoim życiu przekonujemy się już od kilku tomów. O tym, że Dunia miewa trudno też. W różnym wieku, czytelnicy akcenty kładą gdzie indziej. W tej najnowszej historii wszystko jest, jak w życiu, i momenty euforii i zawahania i smutku i samotności. Samotność jest tu udziałem nie tylko zresztą głównej bohaterki. Trudno jest samemu. W pociągu, kiedy ma się zaledwie kilka lat, w obcym miejscu, na co dzień bez bliskiej osoby. W życiu Duni strat jest wcale nie mało. Jak w życiu. W prostej fabule, kryje się kilka ich płaszczyzn. Warto posłuchać Duni i zrozumieć jej determinację do szukania lepszych stron.

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

„Kasieńka” Sarah Crossan, tłumaczenie: Katarzyna Domańska, Wydawnictwo Dwie Siostry 

Pływanie i pierwsza miłość. Pasja i uniesienia, a może sposoby na radzenie sobie z problemami? Kasieńce takowych nie brakuje. Najpierw zniknięcie ojca, a potem desperacka próba matki, by odnaleźć kogoś, kto zostawił je bez pożegnania. Próba, w której gubi się nastoletnie życie. Zmiany, wyrwanie, rozstanie, wyobcowanie, poczucie nieprzynależenia, dorastanie, wiele Kasieńka ma bagaży do dźwigania. Cała historia spisana jest w wiersze. Piękna, delikatna pozycja dla nastolatków.

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

„O tym można rozmawiać tylko z królikami” Anna Höglund, tłumaczenie: Katarzyna Skalska, Wydawnictwo Zakamarki

Dorastanie to proces. Problem w tym, że kiedy się zaczyna, wszystko zmienia się bardzo intensywnie i na wszystkich płaszczyznach. Trudno rozpoznać własne emocje i potrzeby, kiedy trudno rozpoznać tego nowego człowieka w sobie. Wszystko wiruje napędzane nieznaną do tej pory siłą wrażliwości. Łatwo upaść. Trudno wstać, bo czasem nawet nie wiadomo, co ze sobą zrobić dalej. Jaki wybrać kierunek i po co się tam iść. Bliskość, bezsens, strach, smutek, inni, ja, to słowa klucze. Jeśli komuś, ta opowiadana ustami trzynastolatka książka wyda się mroczna i ciężka, proponuję przypomnieć sobie, jak to jest, kiedy jest się jeszcze dzieckiem, a już trochę dorosłym. „Skąd wiadomo, jak powinno być? ” to pytanie postawione przez nastolatka uderza. Trzeba w sobie znaleźć siłę, na szukanie odpowiedzi. O tym jest chyba właśnie dorastanie, prawda?

Książkę kupicie tu

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

Mam  nadzieję, że te tytuły pomogą wam wspierać wasze dzieci w ich trudnych momentach. Książka jest jak przyjaciółka. Z którymi wy się przyjaźnicie?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.