kino dzieci

Kino Dzieci zna magiczne sztuczki

7 magicznych filmów na 8. MFF Kino Dzieci

Kino Dzieci zna magiczne sztuczki
materiały prasowe

I to jakie! Na dowód przedstawiamy przegląd filmów 8. Międzynarodowego Filmowego Festiwalu Kino Dzieci, dotykających oniryczności i abstrakcji. Kupujcie bilety i widzimy się w kinach między 25 września a 3 października. Niektóre filmy dostępne będą na festiwalowej platformie online.

 

Zacznę od liczb. Ósma z kolei edycja, a w jej ramach 157 filmów, w tym 87 premier, a wszystkie podzielone na 11 sekcji. Uff, i już po rozgrzewce. Tak więc skoro synapsy rozgrzane, a oczy i uszy ciekawe, przejdźmy do filmowego cardio, czyli subiektywnego zestawienia highlightów Międzynardowego Festiwalu Filmowego Kino Dzieci w kategorii Magia. Wątek magiczny lubi się w filmach dla dzieci zapodziać, ale tym trudniej wpleść go w fabułę, unikając banału, przesady czy fraktalizacji filmowego porządku. To jest to uczucie, kiedy napisy końcowe zasuwają po ekranie, a my nie wiemy, co robiliśmy przez ostatnie 90 minut.

Magia może stanowić wymówkę albo zasłonę dymną, która pod pozorem swojej metaforyczności skrywa coś zbędnego, pozbawionego wartości. Dlatego tym bardziej doceniam siedem niżej wymienionych produkcji, wyszukanych przez nowohoryzontowe duszki i prezentowanych na zbliżającym się festiwalu. Tu nie ma bujdy lanej wiadrami, nie ma dróg na skróty, pławienia się w źródłach dawno temu wyschłych i tematach wyczerpanych. To, co jest, nie rymuje się z żadnym kanonem, łazi własną drogą i afirmuje nieznane. Nie uczy, a podsuwa, nie priorytetyzuje, a naświetla. O, patrzcie.

Kino Dzieci uwielbiam przede wszystkim za to, że żadnego gatunku czy kierunku w sztuce filmowej nie wywyższa, nie każe bić pokłonów, nie szturcha. Można wreszcie zaufać i pójść za głosem. Łatwo się robi takie zestawienia, bo wszystkie te filmy są dobre, a ryzyko skuchy – zerowe. Niemniej bawiłam się świetnie, turlając się w rozgwieżdżonym anime, wywołując duchy i otwierając niebo. Czego i wam życzę.

myszy-niebo-lis

Sekret wilczej gromady

reż. Tomm Moore, Ross Stewart / prod. Irlandia i in., 2020 r. / wiek: od 6 lat

Hej, bystrzachy, rozpoznajecie tę kreskę? Przed Wami trzeci – po „Sekrecie księgi z Kells” i „Sekretach morza” – film Tomma Moore’a, animacja biorąca na warsztat pełne myślowych zakamarków i nieodkrytych tajemnic legendy celtyckie. Robyn i Mebh to oddane sobie, po wilczemu, przyjaciółki. Zanim się spotkają, Robyn usłyszy wiele nieprzychylnych słów względem wilków. Mebh również zachowa ostrożność i uruchomi dość niewybredną ironię i całą masę złośliwości na wypadek, gdyby plotki o ludziach niosły w sobie prawdę. Czy to je powstrzyma przed zbudowaniem silnej przyjacielskiej więzi? Ano nie. Czasem zwyczajnie trzeba „pobyć wilkiem” i zobaczyć, jak to jest w tej obcej skórze. Można to osiągnąć z poziomu chęci i bez udziału magii, nie bójcie się próbować.

PS Mało? Zgoda, bo ja tu tylko się puszę i kontempluję, a po więcej rzeczowych informacji odsyłam do ekspertów.

Belle

reż. Mamoru Hosoda / prod. Japonia, 2021 r. / wiek: od 10 lat

Kalamburowy to film, po brzegi wypełniony zagadkami. Może to właśnie ujęło uczestników canneńskiego festiwalu, którzy oklaskiwali dzieło Mamoru Hosody, twórcy „Mirai” i „Wilczych dzieci”, przez równe 14 minut. Historię kształtuje odwieczny dualizm – walka dobra ze złem i jasności z ciemnością, ale to pojęcie zyskało w „Belle” dodatkowy wymiar, w pełnym znaczeniu tego słowa. Główną bohaterką jest nastoletnia Suzu, prowadząca równorzędne życie w równoległej rzeczywistości U. Jej „życie bazowe” toczy się na prowincji i buzuje od kompleksów, bolesnych wspomnień, kolczastych kontaktów z ojcem i tęsknoty za zmarłą matką. W krainie U, do której – umęczona bazą – coraz regularniej się udaje, rozkwita i przeistacza się w bożyszcze tłumów, wokalistkę Belle. Tytułowa Piękna – jak to w baśni – będzie musiała koniec końców napotkać swoją bestię, tyle że to spotkanie – mimo że nieuniknione – potoczy się barwnie i nieprzewidywalnie, i całe szczęście! Film mówi nie tylko o przemianie, bezpowrotnej stracie, kryzysie tożsamości czy uzależnieniu od sieci i namnażaniu followersów, ale także o potrzebie magii, nieoczekiwanych zwrotów akcji, ryzyka. Nic więcej powiedzieć nie mogę poza tym, że krytycy są zachwyceni i już wieszczą Oscara. Jestem podobnego zdania.

PS O tutaj znajdziecie wrota do krainy U.

Buladó

reż. Eché Janga/  prod. Curaçao, Holandia, 2020 / wiek: od 12 lat

I znów dualizm, skrajności, miłości i nienawiści, znów wybory. Buladó oznacza latającą rzecz lub osobę i ta lotność w filmie jest potraktowana być może jako synonim magii. Kenza ma 11 lat i spory, wymagający zajęcia stanowiska, rozdźwięk w rodzinie. Po jednej stronie tata, ugruntowany w swoich poglądach, niezależny i nieprzesądny policjant, wdowiec, empatyczny, ale niezachwiany w zdroworozsądkowym pojmowaniu świata. W drugim rogu ringu dziadek, strażnik magicznej krainy, która coraz szerzej otwiera się na Kenzę i chce ją przyjąć jak swoją. A ona się waha miedzy czuciem i rozumieniem, między wspominaniem tego, czego nie miała, a byciem tu teraz. Malarsko zrealizowany jest ten film, dzięki czemu łatwiej mu rozgościć się w naszych głowach i pracować, rodzić pytania dla samego ich stawiania.

Cudeńko, w którym należy się zagłębić, po koniuszki.

Nawet myszy idą do nieba

reż. Jan Bubeniček, Denisa Grimmova / prod. Czechy i inni, 2021 r. / wiek: od 6 lat

Lojalnie uprzedzam: to nie będzie kolejna bajeczka z cyklu myszka ucieka, a kot goni myszkę. Nie tylko dlatego, że tutaj zamiast kota mamy lisa, ale przede wszystkim dlatego, że nigdzie jeszcze nie widziałam tak sprawnego przemieszania ról, tak celnej rozprawy z uprzedzaniami i wędrówki z krainy żywych do krainy zmarłych. Całość sportretowana została techniką stop motion, co dodaje filmowi 100 punktów do sympatyczności. Namawiam do oglądania.

PS O myszach, lisach i zaświatach szerzej mówi się tutaj.

Słodka noc

reż. Lia Bertels / prod. Belgia, Francja, 2018 r. / wiek: od 6 lat

Miód to cud, jak powszechnie wiadomo. Tak więc kiedy empatyczna małpka spotyka niedźwiedzia, którego głowa aż kipi od kłopotów, proponuje mu wyprawę po tę delicję. No bo tak się robi, kiedy jest źle, a nawet najgorzej. Przeważnie. Troski to bardzo niebezpieczna sprawa – potrafią wybić ze snu albo i nie pozwolić zupełnie w niego zapaść. A każdy, a szczególnie miś, musi spać, żeby zdrowym być. Tak więc nasi bohaterowie nie lekceważą problemu i z miejsca biorą się za szukanie rozwiązań. Pomaga gwiaździste niebo i szczypta magii. Och, przydałaby mi się taka posypka.

Po większą dawkę słodyczy odsyłamy do sklepu z cukierkami.

Gabinet cudów

reż. Susanne Kim / prod. Niemcy, 2020 r./ wiek: od 9 lat

Jak by to było rozkosznie, stworzyć przestrzeń kids only (dorosłym wstęp surowo wzbroniony!), gdzie by się można było udać w chwili bolesnego odrzucenia, druzgocącej klęski czy bezkresnego smutku. Po to, żeby się schować, wypłakać, wyciszyć, pobiadolić i powymyślać łaskawsze życiowe scenariusze. I po to też, żeby podpatrywać świnki morskie, przez 5 minut pobyć syreną, choć raz przewodzić zwierzęcej armii albo zasnąć pod kołderką z lwiego języka. W gabinecie cudów nic nie boli, a stres ulatuje jak puszczony w niebo balonik. Chodźcie tam!

PS Gabinetu cudów szukaj nieco głębiej, czyli tutaj.

Tulipan

reż. Andrea Love, Phoebe Wahl / prod. USA 2021 r. / wiek: od 4 lat

W tej dziewięciominutowej, po wełnianemu ciepłej i otulającej adaptacji Andersenowskiej „Calineczki”, kryją się takie pokłady czułości, że można by jej otwartym morzu żeglować rok i wciąż nie dojrzeć suchego lądu. Przebój Międzynarodowego Festiwalu Filmów Animowanych w Annecy jest dziełem ilustratorki Phoebe Wahl i animatorki Andrei Love. Dziewczynka odnaleziona w kwiecie tulipana wybiera przygodę miast przewidywalnej egzystencji i z miejsca się gubi. Ale jak ona się gubi! Włochate żaby, puchowe liście, wydziergane pąki, filcowe sploty łąk i jezior – ach, czy można się ładniej zgubić? To film o magii tego, co nieznane, i o tym, że dom i rodzinę można odnaleźć w wielu różnych miejscach. Idźcie to zobaczyć, a jak już zobaczycie, dopiszcie w komentarzu, o czym jeszcze.

PS Zapasy multikolorowej, miękkiej jak puch wełny znajdziecie tutaj.

PS 2 Pamiętacie, jak gubił się Jeżyk we mgle w animacji Jurija Norsteina?

Ładne Bebe po raz 8 z rzędu i z wciąż rosnącą radością patronuje Międzynarodowemu Festiwalowi Filmowemu Kino Dzieci.

Szczegółowy program nadchodzącej edycji został już opublikowany na stronie kinodzieci.pl, gdzie kupicie również bilety na seanse stacjonarne (w cenie 17 zł lub – w przypadku zorganizowanych grup szkolnych – 13 zł za pojedynczy tytuł) oraz dostępy online (od 9,90 zł do 15 zł w zależności od tytułu). W sprzedaży są również karnety w cenie 59 zł, przyznające dostęp online do wszystkich filmów na platformie festiwalu Kino Dzieci. Więcej informacji znajdziecie tu.

W poszukiwaniu innych przeglądów i artykułów o tematyce filmowej zaglądajcie tutaj.

Dodaj komentarz