Bogactwo animacji na festiwalu Kino Dzieci

Należy oglądać z zachwytem!

Oto zbiór animacji, które przyjmują dziecięcą perspektywę i kształtują wrażliwość. Ich tempo jest wyrównane, a ilość bodźców ograniczona do minimum. Tu liczy się obraz i treść, nie fajerwerki.

Bardzo się starałam ustawić poniższą siódemkę animacji 5. festiwalu Kino Dzieci w liczbowym szyku. Ci, nieusłuchani, za nic nie chcieli się podporządkować (uporządkować?), zatem ustawiłam ich najsprawiedliwiej jak umiałam: w porządku alfabetycznym. Żeby nikt nie czuł się gorszy. Bo i nie ma ku temu powodów. Co prawda jeden dłuższy, drugi krótszy, inny starszy, a jeszcze inny nowiutki i startujący w głównym konkursie, ale żadnemu nie brak uroku i wyjątkowości. Każdy reprezentuje klasyczny model animacji, tak innej od zalewających kina produkcji ze studia Disneya albo Pixar. Ja wcale nie odmawiam im wartości, ale  zwyczajnie tęsknię za starą szkołą, w niej upatruję źródła całego światowego animacyjnego dobra. Czasem fajnie też zobaczyć coś innego, a jednak klasycznego w formie, mądrego w przesłaniu i wysmakowanego wizualnie. Kino dzieci to najlepszy z adresów.

*

DOM JEŻA
reż. Eva Cvijanović, prod. Chorwacja, 2017, wiek: 7+

Nie ma to jak w domu. Kąt ciasny, ale własny. Porzekadłom, które podnoszą temat domu i jego wielkiej wartości, nie ma końca.  Słusznie, bo dom może być świątynią, schronieniem albo sypialnią, bywa też kryjówką. W tej niezwykle pięknej i pracochłonnej animacji poklatkowej, będącej adaptacją książki jugosłowiańskiego pisarza Branko Ćopića, dom jeża symbolizuje bezpieczeństwo i szczęście. Przekonają się o tym ciekawscy mieszkańcy lasu: lis-chytrusek, rozzłoszczony wilk, żarłoczny niedźwiedź oraz umorusany błotem dzik. Akcja jest żwawa, ale następowanie po sobie kolejnych klatek daje wrażenie niespieszności, pozwala się w obrazku rozsmakować i z uwaga podziwiać kunszt twórców kukiełek i dekoracji. Cudeńko!

*

KAPITAN MORTEN I KRÓLOWA PAJĄKÓW
reż. Kaspar Jancis, Henry Nicholson, Riho Unt, prod. BelgiaEstoniaIrlandiaWielka Brytania, 2018, wiek: 6+

Krytycy podkreślają pokrewieństwo ,,Kapitana Mortena…” z animacjami poklatkowymi takich mistrzów jak Jan Svankmajer czy Henry Selick. I słusznie, bo warstwa wizualna filmu Kaspara Jancisa, która z założenia miała być projektem teatralnym, buzuje od kolorów, zachwyca precyzją wykonania i głębią przekazu. Wychowany na rosyjskim ,,Wilku i zającu” oraz estońskim ,,Priit Pärnie” reżyser za największe wyzwanie uznał skoordynowanie pracy czterech studiów rozsianych po całej Europie oraz pożenienie scen rejestrowanych poklatkowo i komputerowo. Obecnie Jancis pracuje nad swoją kolejną produkcją. Tym razem będzie to animacja krótkometrażowa wykonana w technice 2D, zatytułowana ,,Kosmonauta”. Nie mogę się jej doczekać!

*

GORDON I PADDY
reż. Linda Hambäck, prod. Szwecja 2017, wiek: 4+

Stary detektyw, młody detektyw. Stara szkoła oraz nowe, świeże spojrzenie na sprawę i podejrzanych. Co jest bardziej wartościowe? Na nic się zda wartościowanie, skoro najlepsze efekty przynosi przecież praca zespołowa, konfrontacje, burze mózgów i wymiana obserwacji. Co dwie głowy to nie jedna, zgadza się? Szwedzka animacja 2D, nakręcona na podstawie książki Ulfa Nilssona toczy się leniwie, zagadka rozwiązuje się powoli a akcja nabiera rumieńców stopniowo, co nie znaczy, że jest nudno. Sympatyczni bohaterowie, dobrani na zasadzie kontrastu, magnetyzują odbiorcę, niezależnie od wieku czy filmowych upodobań. To wszystko sprawia, że animację Lindy Hambäck oglada się z czystą przyjemnością.

*

LIYANA
reż. Amanda i Aaron Kopp, prod. Ktar, USA, Suazi, 2017, wiek: 10+

Liyana jest nietypowym mariażem animacji i dokumentu. Pięcioro sierot z domu dziecka w Suazi snuje historię opartą na własnych trudnych doświadczeniach. Przepracowując traumy, przyczyniają się do stworzenia animowanej wizji opowieści o losach dziewczynki o imieniu Liyana, która musi się zakończyć happy endem. Takie jest założenie terapeutki i, mimo wielu oporów i wahań, udaje się dzieciom znaleźć pozytywne i dające nadzieję wyjście z sytuacji. Autorem animacji zawartych w filmie jest nigeryjski artysta Shofela Cooker, parający się ilustracją i projektowaniem gier. Stąd bardzo plastyczne postaci wyruszającej po zagubione rodzeństwo Liyany i otaczającej ją przyrody. Koniecznie!

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

MUMINKI W POGONI ZA KOMETĄ
reż. Maria Lindberg, prod. FinlandiaPolskaWielka Brytania, 2010, wiek: 6+

W ciągu cudownych 75 minut Muminek pozna swoich najważniejszych kompanów, a więc Pannę Migotkę i Włóczykija. Stanie też w obliczu bardzo prawdopodobnej wizji zagłady świata (czytelników o słabych nerwach uspokajam, że nic złego się nie wydarzy – kometa ominie dolinę dosłownie o włos). Bazą animacji poklatkowej typu 3D Marii Lindstrom, która wyjaśnia początki muminkowych dziejów, są epizody stworzone w oparciu o technikę wycinanki przez łódzkich animatorów zatrudnionych w studiu Semafor. Lindberg przez rok pracowała, zarówno jako reżyserka, jak i montażystka, nad pożenieniem powstałego na przełomie lat 70. i 80. z tymi z lat 2000. Efekt nie zestarzał się ani o jotę. Wróżę mu świetlaną przyszłość.

*

ŚWIATEŁKO
reż.Vladislav Bajramgulov, prod. Rosja, 2017, wiek: 4+

,,Światełko” przypomina mi bardzo ,,Jeżyka we mgle” Jurija Norsteina. Tu również ważny jest motyw wędrówki głównego bohatera w wielce niesprzyjających warunkach, wśród zamieci i przenikliwego chłodu. Sunąca niespiesznie akcja, ruch i elementy zaskakujące nie wywołują gwałtownych reakcji. Wszystko dzieje się naturalnie, ale z wielką dbałością o szczegół. Chylę czoła, panie Bajramgulov.

*

ŻYWICIEL
reż. Nora Twomey, prod. IrlandiaKanadaLuksemburg, 2017, wiek: 11+

Siódmą i zarazem ostatnią z animacji, które chciałam przywołać jest stworzony w koprodukcji irlandzko-kanadyjsko-luksemburskiej, nominowany do Oscara film animowany pt. ,,Żywiciel”. W długim spisie współtwórców filmu figuruje też nazwisko Angeliny Jolie, która pełniła rolę producentki wykonawczej. Tym razem Twomey, reżyserka  ,,Sekretu księgi z Kells”, wzięła na tapetę historię 11-letniej dziewczynki, która po aresztowaniu ojca bierze na siebie rolę żywicielki całej rodziny. Klasyczna w formie, malarsko rozrysowana animacja wciąga widza niepostrzeżenie i pozwala utożsamiać się z dzielną, wiele ryzykującą dla dobra rodziny dziewczynką. Ruszajcie do kin!

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

*

Tekst: Dominika Janik

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.